Wojna amerykańsko-hiszpańska trwała od 25 kwietnia do 12 sierpnia 1898.
| Wojna hiszpańsko-amerykańska |
|---|
|
Zatoka Manilska – Las Guasimas – Intombe – El Caney – San Juan Hill – Santiago de Cuba (morska) – Santiago de Cuba (lądowa) – Manila – Rio Manimani |
Spis treści |
edytuj Przyczyny wojny
Przyczynami były tendencje ekspansjonistyczne polityki amerykańskiej, interesy ekonomiczne, strategiczne oraz propaganda prowojenna w USA. Pretekstem stało się zatonięcie 15 lutego 1898 roku amerykańskiego pancernika USS "Maine" w porcie w Hawanie, o co oskarżono agentów hiszpańskich (Kuba była kolonią hiszpańską), a czego prawdopodobną przyczyną był samozapłon węgla.
edytuj Przebieg
Wojna toczyła się na dwóch oddalonych teatrach działań. Bezpośrednim celem ataku amerykańskiego stały się kolonie hiszpańskie, przede wszystkim Kuba i Filipiny, gdzie wysadzono desanty wojsk amerykańskich, wspieranych przy tym przez antyhiszpańską partyzantkę. Hiszpańska kolonialna flota admirała Montojo na Filipinach została pokonana w bitwie w Zatoce Manilskiej 1 maja 1898. Z kolei wysłana przez Hiszpanię na Kubę flota ekspedycyjna pod dowództwem kontradmirała Cervery uległa całkowitemu zniszczeniu w bitwie z przeważającą flotą amerykańską pod Santiago de Cuba 3 lipca 1898. Wojna kończy się podpisaniem Paryskiego Traktatu, który został ratyfikowany przez senat w 1899.
Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
edytuj Skutki wojny
Rezultatem wojny było przejęcie przez Stany Zjednoczone kontroli nad koloniami Hiszpanii na Karaibach i Pacyfiku. Stany Zjednoczone uzyskały Filipiny, Portoryko i Guam. Kuba otrzymała ograniczoną niepodległość i znalazła się w amerykańskiej strefie wpływów. Wyspa została wyzwolona i przestała być kolonią hiszpańską, lecz przez trzy lata po zakończeniu wojny pozostawała pod nadzorem amerykańskiego wojska. Mimo to Amerykanie nie traktowali Kuby jak wolnego kraju. Wojna z Hiszpanią, która miała na celu przynieść pomoc Kubańczykom, w większości przez Stany Zjednoczone, okazała się pomocą dwuznaczną, z tego względu, iż przed wycofaniem wojsk amerykańskich z Kuby w 1902, amerykanie wymusili na władzach Kuby, by zaoferowano w zamian ziemie, gdzie mogliby umieścić bazę marynarki wojennej. Była to znana baza w Zatoce Guantanamo. Aczkolwiek było to za mało dla Amerykanów. Narzucili im tzw. "poprawkę Platta", która mówiła, że Kuba zezwala amerykańskim oddziałom, by objęli kontrolę nad państwem, w momencie kiedy USA zostaną narażone na niebezpieczeństwo. Stany kilka razy wykorzystywali ten przywilej, np. w momencie, kiedy prezydent Teodor Roosvelt w 1906r. ulokował rządowe wojska, w trosce o rewolucję na Kubie, która mogła się zacząć.